O gece, Chrome heyecandan uyuyamamıştı. Günlerden 31 Aralık'tı. Yılın en büyük kumarı bu gece oynanırdı. Herkes koyu yeşil örtünün üstüne yılbaşı biletlerini koyar, kaç tane alabileceklerini söylerlerdi. Chrome bugün izinliydi. Patron'u durumu biliyor, her 31 Aralık'ta Chrome'a izin veriyordu. Chrome, gazetelerin magazin sayfalarından kestiği karı fotoğraflarına bakıp 31 çekti gün boyunca. Saat 17:31'i gösterirken duşa girdi ve abdest aldı. Cenabetlik ona uğur getirmiyordu.

İşçi tulumunu giydi, 30 lira verdiği tam biletini cebine koydu ve yola koyuldu. Kahve'ye vardığında arkadaşları Seksek Logar ve Horse-Penis Raymundo masada oturmuş onu bekliyordu. Gitti ve her zaman oturduğu gibi kolona yapışık süngerleri dışındaki sandalye'ye oturdu. Şimdi sadece 4. eksikti. Bu 3'lü hiç değişmez, her sene farklı bi 4.gelirdi. Raymundo dayanamadı ve söze girdi, "Hadi biletleri görelim beyleeer" dedi ve o şerefsiz sırıtışını yaptı. Chrome cebindeki 30 liralık tam bileti çıkardı ve masaya bıraktı. Logar da aynısını yaptı. Raymundo da onları izledi. Ve kapıdan 4. girdi...

Yuno -mahallenin şımarık zengin çocuğu- kapıdan içeri girdi ve son boş sandalyeye koca kıçını yerleştirdi. Yüzünde her zamanki o ibne sırıtışı ve ağzında sakızıyla söze girdi. "Beyler bende tam bilet yok." dedi. Logar, "Siktir git lan o zaman boşuna kalabalık yapma!" diye cevap verdi. Yuno kahkaha attı ve elini cebine götürdü. "ama..." çeyrek bileti ters masaya koydu. Herkes şaşkınlıkla yere konan bilete bakıyordu. Nurcan Abla'nın damgası vardı üstünde!!! Chrome "Tamam lan oyna" dedi. Bu gece kesinlikle kazanmalıydı. Nurcan abla bileti vardı masada. Onu kazanıp sonucu beklemek istiyordu.

"Kurallar belli beyler. Sadece tek el. Kazanan 4 bileti de alır!" Kağıtlar dağıtıldı. Raymundo eline baktı ve "5 alırım beyler" dedi. Logar, "Hmm 6 alırım lan amına çaktıklarım" dedi. Yuno "O zaman ben de 7 alırım amele sümükleri!" diyerek rakiplerine psikolojik baskı kurmaya çalıştı. Chrome ona bakıp sırıttı. Başkası arttırmasın diye "9" dedi. Herkes ona baktı. Şaşkındılar. Kimse bunu beklemiyordu."Koz maça" dedi Chrome. Oyun başladı. İlk 3 tanesini Yuno aldı. Sonra 1 tane Logar aldı. Raymundo babayı alıcaktı. Bileti kaybettiğini şimdiden anlamıştı. Ve sonra Chrome şov başladı... Üst üste tam 9 tane alıp rakiplerinin amına koydu. Chrome yerdeki 4 bilete abandı, masadan kalktı. "Hadi beyler seneye görüşürüz khe khe khe..." dedi ve kahveden çıktı. Mutluluktan delirmek üzereydi Chrome. Ceylan gibi seke seke eve gidiyordu. Eve vardı. 37 ekran televizyonuna koştu. Önce Nurcan abla biletine baktı. Numaralar 4, 8, 15, 16, 23, 42 idi. (Lost'taki numaralar tabi amına koyayım ne sandın.) Televizyonunun tek çeken kanalı TRT 1 idi. Hemen açtı ve çekilişi beklemeye başladı. O zamana kadar çalan musiki müziklerle zikir çekti, dua etti ve zengin olmayı diledi.

Sunucu karı gene orospu karılar gibi ağzını ayırarak gülüyordu. Ve ilk numara düştü 15, sonra 2.si 23 sırasıyla , 4,8 ve 42. Son top düşmek üzereydi. Eğer 16 gelirse Chrome zengindi, ortalığın amına koyacaktı. Ve top düştü. 16'ydı. Chrome elindeki peynirli ekmeğinden tam ısırık alıcakken gördü bunu. Ağzında kocaman bi lokmayla. "Amına koyayım, Siktim lan siktim!" diye bağırıyordu. Sevinçten yerinde duramadı. Kırmızı donu ve beyaz atletiyle sokaklarda çılgınca koşturdu. Eve geri geldi. Ve büyük sorun kafasına dank etti. Ankara'ya nasıl gidecekti?

Tüm parasını bilete veren Chrome hemen işe gitti. Tek güvendiği insan ustasıydı. Ona yol parası verebilirdi. Ustası onun çok zengin olunca kendisine bakacağını düşündü ve o parayı verdi Chrome'a. Chrome hemen otobüse atladı ve Ankara yolunu tuttu. Parayı aldı ve geri döndü hemen. Televizyona falan çıkmadı. Artistliklerden kaçınırdı. Sonuçta emekçiydi.

Gelir gelmez mahalleden taşındı ve kendisine bir villa aldı. Tanıdığı en büyük tiki olan Yuno'yu çağırdı ve yardım istedi. Ondan kendisini tiki yapmasını istedi. Yuno, gene yavşak yavşak "Tabi amına koyayım yardımcı oluruz." dedi. Birlikte alışverişe çıktılar. Renk renk süperstarlar, cafcaflı gömlekler, kotlar ve 25 kiloluk jöle aldılar. Artık her şey hazırdı. Chrome tiki olucaktı. Giyindi ama konuşması tiki gibi değildi. Yuno bu konuda ona 1 yıl kadar bir süre ders verdi. Sonunda tiki gibi konuşuyor, yürüyor, yiyiyor ve sıçıyordu. Chrome ve Yuno Nişantaşı'ndaki Haydi Tikiler Cafesi'ne gittiler. Bu mekan Chrome'un kafasında kötü anılarla doluydu. Ama o artık eskisi gibi değildi. Eskisiyle alakası yoktu. Değişmişti. Tiki olmuştu. Yuno yaklaşık 10 kişilik bi gruba el salladı ve "Selaaaaaaaaaaaam" diye bağırdı. Kızlara "Pepheim", erkeklere "Qhanqa" diyordu. Hepsiyle teker teker Chrome'u tanıştırdı. Chrome da aynı kelimeleri kullanıyordu. Kızlar Chrome'a hasta kalmıştı. Masanın en ucunda oturan baş tiki görümlü Bey-gir,"Chrome ne yhaaa söylenmesi choq zhor, en iyisi biz sana Çirom diyelim." dedi.

O günden sonra, ona herkes Çirom dedi. Zengin ve Tiki Çirom...

Güzel yazmışsın lan. Okurken böyle canlandı falan gözümde, gerçek gibiydi her şey.

Chrome kim lan o artık Çirom.

Yeni bebelerin eline hikaye olacak adam mıydı lan? Çirom/Chrome eskiden politika ve dünya görüşleri başlığını sikerdik beraber ne günlerdi .

chrome'un türkçesi kırom diye okunuyor dakka 1 gol 1 burdan kaybediyor. nedir bu yabancılaşma sevdası amına koyayım. orjinal olun biraz.

buarada gerçekten güzel bir yazı heyecan ile okudum, mutlu sonu görmek gerçekten güzel.

Okudun mu acaba? Sonunda nasıl olduğunu yazdım işte. Okumadan yorum yapma lan.

Chrome/Çirom baba adam ya. Hikayenin sonunda tiki olması biraz raconuna uygun düşmemiş ibnemizin..
De neyse,güzel olmuş lan yazı.

Amına kom anahtarsız nasıl geliyo eve geri? Herneyse hikayeye bok atmayayım. Aferin lan güzel yazmışsın ibne.

Helal lan güzel yazmışın amına koyayım.

Kes lan piç okudukta yazdık.